(ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΠΑΛΛΑΔΑ) ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ!

 

Πώς με το πέρασμα στον χριστιανικό κόσμο η θεά Αθηνά «αντικαταστάθηκε» στη θρησκευτική συνείδηση από την Παρθένο Μαρία Στρατηγός, προστάτις και παρθένος.

Είναι η θεά Αθηνά ή η Παναγία; Προστάτις των γυναικών, των παιδιών και του τοκετού.

Είναι η Αρτεμις Παιδοτρόφος και Λοχεία ή μήπως η Παναγία; Συνετή, κόσμια, καλόβουλη, μειλίχια και πολυεύσπλαχνη, που δοκίμασε αβάσταχτο πόνο και γνώρισε πολλά βάσανα.

Είναι η θεά Ισις ή πρόκειται για την Παναγία, μητέρα του Χριστού; Εκεί, στο γύρισμα του ελληνικού

1) ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ) + BINTEO

Σαν τι τραγουδι να βρεθη που να τεργιαζη εσενα
Σ τ'ολολευκο σου φορεμα που το'χουν υφασμενο
Τα χερια τα σοφωτερα και τα δικα σου χερια
Φαινεται χρυσοκεντηστος ο ουρανος με τ' αστρα
Η διπλαις του ταραζονται 'ς το καθε κινημα σου
Σαν κυματα που τα φιλουν του φεγγαριου η ακτινες
Και τρεμοντας λαμποκοπουν 'ς το καθε φιλημα τους.

'Σ της περικεφαλαιας σου τον ισκιον αποκατου
Χωρουν να βρουν σκεπασματα χιλιαδες παλληκαρια.

Σ' τον ισκιο σου χαρουμενα ΄'μερευουν τα λιονταρια.

Το μετωπο σου ασκεπαστο ξανοιγετ' απο περα
'Σαν τ' αστρο του 'Ωριονος, πρωτο 'ς τ' αστερια ταλλα.

'Απανου 'ς την ασπιδα σου ταπαρθενο χρυσαφι
'Εσκαλισε τους Γιγαντας ενας θεος τεχνιτης.

2) ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (ΑΘΗΝΑ ΧΡΥΣΟΣΤΕΦΑΝΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗΜΕΝΗ ΧΩΡΑ)

Αθήνα! Χρυσοστέφανη και τιμημένη χώρα!

Οι μεγαλόχαροι θεοί επάνω σου αγρυπνούνε
Και φεύγουν απ' τον ΄Ολυμπο για να ξεκουραστούνε
στη γη σου τη βραχόσπαρτη...

Εδώ είν' όλα ευγενικά και θεϊκά πλασμένα!

Η Αρμονία η ξανθή γεννήθηκε εδώ πέρα!

Χαρὰ σ᾿ ἐσέ, χώρα λευκὴ καὶ χώρα εὐτυχισμένη!
Καμιὰ χώρα σ᾿ ὅλη τη γῆ, καμιὰ στὴν οἰκουμένη
δὲν ηὖρε τέτοιο φυλαχτὸ σὰν τὸ δικό μου μάτι.
Ἀπ᾿ ἄλλες χῶρες πέρασα γοργὰ – γοργὰ τρεχάτη
καὶ μ᾿ εἶδαν τῆς Ἑλλάδας μου τ᾿ ἀγαπημένα μέρη
σὰν ἄνεμο καὶ σὰν ἀϊτὸ καὶ σύννεφο κι ἀστέρι.

Ὅμως σ᾿ ἐσὲ τὸ θρόνο μου αἰώνια θεμελιώνω
καὶ ρίζωσ᾿ ἡ ἀγάπη μου στὰ χώματά σου μόνο.

(32) Ορφικός ύμνος Αθηνάς

Ώ Παλλάδα μονογενής, πού είσαι το σεμνό τέκνον του μεγάλου Διός, σεβαστή μακαριά θεά, πού διεγείρεις τον θόρυβο του πολέμου, κρατερόκαρδε.Σύ αγαπάς τα όπλα οιστρηλατείς (ξεσηκώνεις) τις ψυχές των ανθρώπων με μανίες είσαι ή κόρη πού γυμνάζεις (ασκείς) καί έχεις φρικτήν οργήν (διότι τρομάζουν με την Οργή σου).Εσύ εφόνευσες την Γοργόνα, αποφεύγεις το συζυγικό κρεββάτι, αλλά είσαι ή πολυευτυχι-σμένη μητέρα των τεχνών.Εσύ παρέχεις παρορμήσεις, αγαπάς να ξεσηκώνης οίστρον (μανίαν) εις τους κακούς, εις τους ανθρώπους όμως είσαι ή φρόνησις (ή φρονιμάδα) εγεννήθης εκ φύσεως αρσενική καί θηλυκή, εσύ γεννάς τους πολέμους, αλλά είσαι και ή σύνεσις. Ποικιλόμορφε, πού βλέπεις με οξύτητα, ενθουσιαστική, πού έχεις λαμπράν τιμήν εσύ εξωλόθρευσες τους Φλεγραίους γίγαντας, εσύ οδηγείς τους ίππους. Είσαι ή Τριτογένεια μας απαλλάσσεις από τα κακά, είσαι ή θεά. πού μας φέρεις την νίκην ή γαλανομάτα, ή εφευρίσκουσα τέχνας, ή βασίλισσα πού δέχεται πολλές ικεσίες ήμερα καί νύχτα πάντοτε στις τελευταίες ώρες άκουσε τις ευχές μου καί δόσε μας είρήνην, πού παρέχει πολλήν εύτυχίαν, καί ικανοποίησιν καί υγείαν μ’ ευτυχισμένες ώρες.

 

Παλλὰς μουνογενή<ς>, μεγάλου Διὸς ἔκγονε σεμνή, δῖα, μάκαιρα θεά, πολεμόκλονε, ὀμβριμόθυμε, ἄρρητε, ῥητή, μεγαλώνυμε, ἀντροδίαιτε, ἣ διέπεις ὄχθους ὑψαύχενας ἀκρωρείους ἠδ᾽ ὄρεα σκιόεντα, νάπαισί τε σὴν φρένα τέρπεις,   ὁπλοχαρής, οἰστροῦσα βροτῶν ψυχὰς μανίαισι, γυμνάζουσα κόρη, φρικώδη θυμὸν ἔχουσα, Γοργοφόνη, φυγόλεκτρε, τεχνῶν μῆτερ πολύολβε, ὁρμάστειρα, φίλοιστρε κακοῖς, ἀγαθοῖς δὲ φρόνησις· ἄρσην μὲν καὶ θῆλυς ἔφυς, πολεματόκε, μῆτι, αἰολόμορφε, δράκαινα, φιλένθεε, ἀγλαότιμε, Φλεγραίων ὀλέτειρα Γιγάντων, ἱππελάτειρα, Τριτογένεια, λύτειρα κακῶν, νικηφόρε δαῖμον, ἤματα καὶ νύκτας αἰεὶ νεάταισιν ἐν ὥραις, κλῦθί μου εὐχομένου, δὸς δ᾽ εἰρήνην πολύολβον καὶ κόρον ἠδ᾽ ὑγίειαν † ἐπ᾽ εὐόλβοισιν † ἐν ὥραις, γλαυκῶφ᾽, εὑρεσίτεχνε, πολυλλίστη βασίλεια.

                                                       ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΕΓΩ Η ΠΑΛΛΑΣ ΑΘΗΝΑ.

 

Είμαι ή Σοφία.

Είναι δύσκολο για τους ανθρώπους, ακόμη και για τους καλύτερους, να με αναγνωρίσουν αμέσως, με τους πέπλους πού με σκεπάζουν και γιατί, σαν τον ουρανό, είμαι θύελλα συνάμα και γαλήνη.

Αλλά εσύ, καλέ μου Έλληνα, με αναζήτησες πάντα και κάθε φορά πού με συνάντησες, έβαλες τα δυνατά σου, με όλο σου το πνεύμα και όλη την καρδιά σου, για να με αναγνώρισης.

Ότι έγραψες για μένα, ω ποιητή, είναι αληθινό.

Η ελληνική μεγαλοφυΐα μ' έκαμε να κατεβώ στην γη και την εγκατέλειψα όταν παρέδωσε το πνεύμα της.

Οι βάρβαροι, πού εισέβαλαν στον κόσμο τής τάξεως πού έδωσαν οι νόμοι μου, αγνοούσαν το μέτρο και την αρμονία.

Η ομορφιά τους προκαλούσε φόβο και τους φαινόταν σαν κάτι κακό.

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΤΟ  ΠΟΙΗΜA  ΤΟΥ  ΛΟΡΔΟΥ  ΒΥΡΩΝΑ  (Η  ΚΑΤΑΡΑ  ΤΗΣ  ΑΘΗΝΑΣ)  ΕΙΝΑΙ  ΜΕ  ΘΕΜΑ  ΤΗΝ  ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΕΙΑ ΤΟΥ  ΛΟΡΔΟΥ  ΕΛΓΙΝ  ΚΑΙ  ΕΙΝΑΙ  ΑΠΟ  ΤΗΝ   ΕΠΙΣΚΕΨΗ   ΤΟΥ ΛΟΡΔΟΥ  ΒΥΡΩΝΑ  ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ   ΤΟΥ   1809.

ΕΛΓΙΝ

Αυτά καθώς και άλλα έργα τέχνης, αγγεία και ευρήματα από διάφορες αρχαιολογικές περιοχές της Ελλάδας, άλλα κλεμμένα και άλλα αγορασμένα αντί πινακίου φακής, φορτώνοντάς τα σε καράβι, ο Έλγιν τα έστειλε κατά διαστήματα στο Λονδίνο, όπου και δημιούργησε την πιο πλούσια ιδιωτικήαρχαιολογική συλλογή.

Υπολογίζεται ότι συνολικά είχε στείλει 253 τεμάχια αρχαιολογικής αξίας.

Αργότερα, όταν ο λόρδος πτώχευσε, αναγκάστηκε να βγάλει στο σφυρί τη συλλογή του, που την αγόρασε το κράτος για το Βρετανικό Μουσείο, όπου πολλά τεμάχιά της βρίσκονται και σήμερα.